De geboorte
van een nieuw
tijdperk

Dit jaar op 5 februari is het precies honderd jaar geleden dat Inayat Khan overleed in zijn geboorteland India. Net als vele andere mystici was ook hij een visionair en een utopist die een andere en mooiere wereld voor ogen stond dan de wereld waarin hij, net na de Eerste Wereldoorlog, leefde. Daar haalde hij de energie uit om zijn werk te kunnen doen, al putte dit hem zo uit dat hij al op vierenveertigjarige leeftijd overleed.

In zijn poëzie en lezingen ging hij uit van het verlangen naar het hogere en het creëren van liefde, harmonie en schoonheid. Maar soms vond hij het nodig om kritiek te uiten op de koers die het wereldgebeuren nam. Een voorbeeld daarvan is The Solution of the Problem of the Day (klik hier).

Een ander voorbeeld is te vinden in zijn lezing De geboorte van een nieuw tijdperk (klik hier voor de hele lezing in het Engels). Na de kritiek op de samenleving volgt de utopische visie op de wereld die hier te lezen is. De tekst is meer dan honderd jaar oud en inmiddels is de Verenigde Naties die Inayat Khan voorzag een feit (al is het momenteel een wankel, tandeloos en machteloos feit), maar helaas is de tekst nog even actueel als honderd jaar geleden.

De geboorte van een nieuw tijdperk

De volkeren zullen zich in het nieuwe tijdperk met de dag meer en meer met elkaar vermengen en uiteindelijk uitgroeien tot één wereldvolk. De verschillende naties zullen een democratische geest ontwikkelen en elk element omverwerpen dat verbittering zaait. Er zullen allianties van naties ontstaan met als einddoel een wereldwijde alliantie die ervoor zorgt dat geen enkele natie door een andere onderdrukt kan worden en alle in harmonie en vrijheid kunnen samenwerken voor de gemeenschappelijke vrede. De wetenschap zal de geheimen van het onzichtbare leven onderzoeken, en de kunst zal de natuur nauwgezet volgen.

De mensen van alle klassen zullen overal te zien zijn. Het kastenstelsel zal verdwijnen en gemeenschappen zullen hun exclusiviteit verliezen; allen zullen zich vermengen, en hun aanhangers zullen tolerant zijn jegens elkaar. De aanhangers van de ene religie zullen de gebeden van een andere religie bidden totdat de essentiële waarheid de religie van de hele wereld zal worden en er geen verscheidenheid aan religies meer zal zijn.

Onderwijs zal uitmonden in de studie van het menselijk leven, en het leren zal zich op die basis ontwikkelen. Handel zal universeler worden en zal worden georganiseerd op basis van gemeenschappelijke winst. Arbeid zal op gelijke voet naast kapitaal staan.

Titels zullen weinig belang hebben. Tekenen van eer zullen opvallen. Fanatisme in geloofsovertuigingen en geloofsovertuigingen zal achterhaald raken. Rituelen en ceremonies zullen een spel zijn.

Vrouwen zullen elke dag vrijer worden in alle aspecten van het leven, en getrouwde vrouwen zullen bij hun eigen naam worden genoemd. Zonen en dochters zullen worden aangeduid met de naam van hun dorp, stad of land, in plaats van met de familienaam.

Geen enkel werk zal als ondergeschikt worden beschouwd. Geen enkele positie in het leven zal vernederend zijn. Iedereen zal zich met zijn eigen zaken bezighouden, en allen zullen met elkaar converseren zonder dat men zich aan elkaar hoeft voor te stellen,

De man en vrouw zullen als metgezellen zijn, onafhankelijk en ongebonden. De kinderen zullen hun eigen neigingen volgen.”

Mensen zullen alleen tijdens hun werkuren besturen of volgen en het gevoel van superioriteit en inferioriteit onder de mensen zal verdwijnen. De geneeskunde zal de noodzaak van chirurgie wegnemen, en heling zal de plaats van de geneeskunde innemen.

Nieuwe levenswijzen zullen zich manifesteren, waarbij het leven in hotels de overhand zal krijgen boven het gezinsleven. Wrok tegen familieleden, klachten over bedienden en het bekritiseren van buren zullen allemaal ophouden, en de wereld zal zich in alle aspecten van het leven blijven verbeteren tot de dag des oordeels, wanneer alle ijdel gepraat zal ophouden en overal de kreet zal klinken: ‘Vrede, vrede, vrede!’