De Sabri Brothers: muziek als zoete lava

De opkomst van de Sabri Brothers was al een belevenis op zich. Prachtig aangekleed en rijkelijk voorzien van sieraden liepen zij binnen en gingen op de grond zitten met hun harmonium. Achter hen namen een tiental anderen plaats.

En toen begon de muziek. Zelden heb ik zo’n schok van verrukking maar ook van herkenning gekregen als bij die muziek, die ik toen voor het eerst hoorde. Pas later drong het tot mij door dat het hier ging om een wereldberoemde Pakistaanse soefi qawwali-groep.

De stemmen van de zangers, gedragen door harmonium en ritmisch handgeklap, vulden niet alleen de ruimte, maar leken zich ook in mijn innerlijk te nestelen en van daaruit een stroom op te wekken waarin ik werd opgenomen en meegevoerd.

Extase

Hoewel ik de taal waarin zij zongen niet kende, had ik het gevoel dat ik de gezangen woordelijk kon volgen. Niet in de letterlijke zin, maar in een diepere, onmiddellijk verstaanbare betekenis. Alsof de woorden hun omhulsel hadden afgelegd en rechtstreeks als intentie werden overgedragen. De grenzen tussen taal en begrip leken opgeheven. Er was geen sprake van luisteren maar van rechtstreeks deelnemen. Het was extatisch.

Toen het concert ten einde kwam, bleef er een stilte hangen. Alsof de muziek niet werkelijk was opgehouden, maar slechts een andere vorm had aangenomen. Ik verliet het gebouw met een gevoel van verbijstering, niet beseffend wat ik nu zojuist had meegemaakt.

In de weken daarna merkte ik dat de ervaring niet was vervluchtigd. Integendeel, zij werkte na, als een zachte maar aanhoudende stroom van energie en helderheid. Het was alsof er iets in beweging was gezet dat zich niet liet afsluiten.

En misschien is dat wel de meest wezenlijke indruk die de Sabri Brothers hebben achtergelaten: dat muziek, wanneer zij een zekere diepte bereikt, niet alleen gehoord wordt, maar dóórwerkt – als een herinnering die geen verleden wordt.

Hoewel het uiteraard niet kan wedijveren met de ervaring die ik toen die avond had, hoop ik dat de opname op YouTube toch iets meegeeft van mijn belevenis die avond. Ik zal het nooit vergeten.

Hamein qadrdaan chahiyen. Chahe woh pandra hee kyon na hon.
We only need true lovers of music, even if there are only fifteen, Qawwali brings with it the message of love”